Nog een paar dagen.

Deze vakantie zit er bijna op. Een kleine week langer dan gepland. Ook minder gedaan dan we hadden gedacht. Voor mijn gevoel veel te veel tijd doorgebracht in Bangkok. Natuurlijk als belangrijkste oorzaak van dit alles waren de problemen met mijn rug. Die hebben toch tweeëneenhalve week de vakantie bepaald.

Volgende keer moet dat anders.
Gelukkig heb ik nu niet veel last meer van mijn rug. De fysiotherapie en de dagelijkse oefeningen hebben goed geholpen. Dinsdag of woensdag wel nog even bij de huisarts langs om te kijken wat er verder nog moet gebeuren.
De eerste paar weken van de vakantie waren goed. De reis langs de Mekong rivier was prachtig en ik heb ook weer genoten van het weerzien met Hans, Tik, Tuk, Johan, John en Sue. 
Zondagavond om een uurtje of 8 gaan we naar het vliegveld. Om 23:45 uur vertrekt ons vliegtuig naar Wenen. Een kleine 2 uur later vertrekken we dan naar Schiphol om daar even over 9 uur aan te komen. Als het een beetje meezit zijn we dan voor 11 uur thuis.

Paar dagen weg geweest.

We zijn weer in Bangkok na een paar dagen in Kanchanaburi te zijn geweest. Dat is de stad waar de beroemde Bridge over the River Kwai staat.

Even er tussenuit met Jum. Lekker.
Kanchanaburi ligt zo’n 150 km ten westen van Bangkok en als je niet al te veel files treft rij je er binnen 3 uur naar toe. Op de heenweg deden we er iets langer over en op de terugweg wat korter.
We zaten in een mooi resort aan de oever van de Kwai. Nette kamer en suite. Goed restaurant en maar een paar minuten lopen van de beroemde brug.
Tijdens onze trip hebben we een paar tempels bezocht. Beide op een berg. De eerste had nog een treintje naar boven, de tweede moest per trap. 271 treden naar de eerste tempel van het complex. Om ook de bovenste tempel te bezoeken moesten er nog 500 treden worden beklommen. We hebben daar maar even van af gezien.




Voorlopig laatste fysiotherapie behandeling.

Vanochtend hopelijk voor het laatst naar het Synphaet ziekenhuis hier in Bangkok geweest.

Ik ben daar bijzonder goed behandeld en zal daar in de toekomst vast nog wel eens naar toe gaan.
Mijn fysiotherapeute Boet, heeft een werelklus gedaan. Ik had 2 weken geleden niet kunnen denken dat je met een hernia na die 2 weken weer nagenoeg pijnvrij zou kunnen zijn.
Niet was behoorlijk leergierig en heeft de sessies met mijn vooral gebruikt om haar Engels te verbeteren. Bij de rek en strek oefeningen die ik moet doen wordt er steeds tot tien geteld en dat doen we dan in het Engels en af en toe in het thais. Vorige week vroeg ze me eens in het Nederlands te tellen. Vandaag zei ze vol trots dat we de tellingen in het Nederlands gingen doen en ze startte meteen met tellen in het Nederlands. Vol trots dat ze dat kon. Elf en twaalf wist ze ook en toen de sessie was afgelopen hadden we samen tot zestig geteld. 
Ik heb haar uitgenodigd om als ze ooit naar Nederland komt bij ons langs te komen zodat we haar wat van ons land kunnen laten zien.